Tag Archives: deniz

Karadeniz

Son iki saatir yalanlar uydurdum, başka şeylere baktım..
Son iki sattir koca koca cümleler bağırıyor..
Yalnızsın işte, bir hayat kurmaya çalıştın ve o hayat senin istediğin gibi olmadı..
Azıcık bir çaba bekledin?
BEKLEMEYECEKTİN..!!
Bekleyip de umduğunu bulmayanların sonuyla çarpışıyorsun şu anda.
Şanslısın kızım bunu iki saatde anlayıverdin..
Bravo sana..
E tabi geçmiş  koca seneleri yok sayarsan; elbette iki saatte dank etmesi ne büyük bir lütuftur.
İki saatim dolmaya yüz tutuyor. Kahrolası umut “sen merak etme asıl süre dolmadı, “ha-ha-ha” şaşıracaksın havalara uçaksın!!! sözleriyle beni dizginliyor..
Ama bir silikleşti, bir söndü, sesi daha az çıkmaya başladı..
Dalgalı bir denizde yüzmeyi bilmediği halde yüzerim diyen cahil cesaretli umutlarım, olacağını sandığım herşey..

Karadeniz’in bir öyküsü vardır;

Karadeniz adı kara, dibi balçık dolu, iki adım ilerlersin, suyun boyu seni geçer, karadenizde yüzmek cesaret ister, nice yüzme bildiğini sanan delikanlıyı, kadın erkek, kendine çekip bir anda yutuvermiştir.. Büyülü işte, gir kıyıdan bak, içindeki capcanlı rengarenk minik balıkları gördüğünde ilersinde ne var acaba? İlerisini de görmeliyim dedirtir adama…Karadeniz bataklıktır aslen, deniz de değildir bence, dibinde onca çamur, toprak, karmakarışık dokusuyla bir de deniz olmuştur, suyu tatlıdır, boğazı besler, Akdenizin tuzundan hiç hazetmez, kendini Akdenizin suyuna karıştırmaz, bu yüzden de bir kibir, bir kibir. Marmara’nın zamanı Akdenizin tuzu ile Karadenizin çamurunu karma etmekle geçer, lakin beceremez, onlar kendilerini o kadar uzak tutarlar ki birbirlerinden, marmara şaşırır kalır, başka bir şey olur, akıntının alası çıkar ortaya, bu çaresizlikte bilen bilir, marmaranın elinden gelen bir şey yoktur. Tüm bu curcunayı karadeniz çıkarmıştır. Akdeniz masumdur seni beni hep eğlendirir, sakin sakin hayatın tadını çıkarttırır insana. Suçlu karadenizdir.

Karadeniz karşımda…

E o öyle..
Karadeniz bilirim ben seni,
Seni bilmezlikten geldiğimin son satırlarıdır…
Sen öyle kalacaksan,
Ben bir su damlası, koca denizi ne neyleyeyim..?
Ya ona karışırım,
Ya yağmur olur başka bir toprağa düşer bir tohuma can veririm.
Kabulümdür.

İlknur Kırbaş,
04.06.2010

Leave a comment

Filed under SOZ BAZARI, YAZILARIM