Kehanet

Sevgiler vardı, çok çok derinlerden gelip sonra sığı sulara kapılıp giden , okyanusun derinliklerinde dolanırken karaya vurdu. Ardında ne bir damla ne de bir hıçkırık bıraktı. Ortada bir yerdeyken umulmaz, beklenmedik fırtınalar çıkardı. Soru işaretleriyle işlenmiş oyunlar oynayarak devamını getiriyor. Arasıra şiddetlenip hiddetlenerek sönüyor. Sevmeye değer bulup da vazgeçtiğim… Nerelerden nerelere gidiyorsun?

Sen de bilmiyorsun..

Aynı anda  iki ayrı parçanı nasıl bütünleştirebiliyorsun?

Bulunmuş hazineler saklanmalı.

Sorular cevaplanmadıkça hayıkıramazsın, anlatamazsın. Mahkumsun.

Gün gelip tüm ağırlığı üzerinde hissettiğinde; ezginliğinden, boğulmaktan kurtulma isteğini kime, nasıl anlatacaksın?

İlknur Kırbaş, 22.03.1993

 

 

Leave a comment

Filed under YAZILARIM

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s