O televizyon kapanmalıydı

Etik kurallarımızı ilkelerimizi kaybettik.. Topumda çok ciddi dejenarasyonlar yaşıyoruz.. Çeşitli sebepleri var, medyanın duyarlıymış gibi durup insanların üzerindeki insanlığı sindire sindire çalması, kayıtsızlığın artması, benmerkezcil yaklaşımlar, benden sonrası tufan diyenler, inancın arkasına sığınanlar, güven kayıpları.. Belki de son güzel dönemlerimizi yaşıyoruz, çünkü; aynı programaları seyretmeye devam ediyoruz, benzeri fikirlere maruz kalıyoruz, daha fazla çalışmak için daha fazla çaba sarfediyoruz, hayatın kısırdöngüsünden kurtulabilme yeteneğimize çoktan veda ettik, amaçlarımız küçük ve çoğunlukla maddi, plana hizmet etmekten ibaret. kendimize ait büyük bir planımız yok, üretmek mi, üretmemek mi daha doğru, tüm bu kanserlere hergün maruz kalmak, biraz daha çok zehirliyor bizi, kendimiz olmak için harcadığımız enerji de fazla bir yorgunluk yüklemeye başlayınca kabullenme sürecine giriyoruz ve hayatı tüm bunlardan ibaret sanmaya başlıyoruz.. Maalesef, en büyük çaba insan olabilmek üzerine olmalıydı aslında, o televizyon kapanmalıydı, o işlerin yarısından fazlasından vazgeçmek gerekirdi.. Daha çok okumak beyni daha çok yormak en güzeliydi, anlamak ve anlatabilmek için çok çaba sarfetmek gerekirdi.. O televizyon kapanmalıydı, hep kapalı olmalıydı. Tüm kanserlere karşın bir süzgeç yaratılmalıydı, iyiyi kötüyü ayırd edebilecek bir beyin için doğruları yanlışları herkesten çok önce görmeyi öğrenmek gerekirdi.. O televizyon kapanmalıydı..

İK- 17.12.2012

Leave a comment

Filed under YAZILARIM

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s