Aşık Veysel dedi…

Yar bu gözler neler gördü…
Kimine ağladı.
Kimine küstü.
Küsmek de bir erdem idi…
Anlatabilmek için…
Kimseye zaferi tattırmadı, önce ölümüne deyyu idiyse.
Gönlünü kanatmadı.
Yar nice güzeli bahtsız eyledin lakin;
Bu gönül hiç birine bahtsızlığı eylemedi.
Sahapsız komadı…
Eline beline diline sahip olasın;
Lakin bu gönül hep iyi ol dediydi,
Be allahın güzel insanı layıkı ilen otur ,
O “Benin” tahtına oturttuğun pislik kadar hiçsin ve adaletin tartısı sen misin ?

İK- 20.09 2014

Leave a comment

Filed under YAZILARIM

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s