Yaş 23…

Ne olduğunu bilmeden,
Anlayamadan.
Uçarak gitti sona doğru,
Sonun başlangıcı derler ya,
Düğümün çözüleceği yere doğru.
Adım atmak istemiyorken,
Omuzlarını indirip kaldırdı bebek
İnadına dudağını büktü,
Bana ne dercesine oysa ki, ağlıyordu.
Tekmelerini vurdu yerlere defalarca.

Aç dudaklarını bebek,
Kaldır gözlerini bebek,
Kaçma bebek,
Belki de geç kalmadın.
Herşey daha yeni başlıyor,

Bak kim çekiştiriyor kolunu,
Hoşuna gitti, şımardın.

Hala inatçısın, ama şimdi zevkinden salınıyorsun.

Çocuksun bebek.
Maskeli bebek,
Çaresiz bebek,
Yalnız bebek.
Kendini mahkum ettin bebek,
Kasıtlı hem de ölümüne..

Çekiştiriyor seni bak,
Hatta sürüklenmeye başladın,
Gidiyorsun işte.
Söylediklerine sen de inanmıyosun, söyletiyor işte…

Bu bebek korkusunu hergün işte böyle yeniyor.
Korkusunun tanımını yapıyor.
Anlıyor bebek, yavaş yavaş….

İlknur Kırbaş,

18.01. 1993

İlk defa bu kadar eski bir yazı paylaşıyorum… Bu çok eski ama…

Leave a comment

Filed under YAZILARIM

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s